Spiegels in liefde

Als ik je spiegelen mag 
Wat ik bij jou zie
Jouw schoonheid en vermomming
Jouw waarheid en vervorming
Zal ik vanuit zachtheid bij je zijn
Want jij doet mij niet met opzet pijn
Ik zal jou niet verwijten
Maar alleen maar zeggen wat ik zie
Zodat jij jezelf van gevang kan kwijten

Als jij mij spiegelen wil
Wil jij dan voor mij meedogend zijn
Want ik doe jou niet met opzet pijn
Het is mijn niet weten hoe
Mijn dagelijks oefenterrein
Maar kan jij me laten zien hoe ik dat doe?
Want ik ben onwaarheid moe
Opdat wij beiden lichter kunnen zijn
Verwijderen we onwaarheid uit ons leven

In afwezigheid van boosaardigheid
En angstig denken
Verstaan wij beter alle wenken
Hoe alleen maar NU en zonder doel
Het ego weg te schenken

Blijft over de oneindige geest
In speelsheid en vertrouwen
Rechtvaardig, edelmoedig van nature
Dankbaar in het licht
Onverstoorbaar evenwicht


Deirdre de Bruyn
Stichting Overgave 

Dit gedicht was een spontane bijdrage aan een lezing die ik gaf voor De Nieuwe Mens over de liefdesrelatie als bevrijdingsweg.

Reactie toevoegen